Lectio Divina

Zmierzając do Jerozolimy, Jezus przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami”. Na ich widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom”. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł:...

Jezus powiedział do swoich apostołów: „Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: »Pójdź i siądź do stołu«? Czy nie powie mu raczej: »Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił«? Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: »Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać«”. Łk 17, 7–10 Zrobić to, co do mnie n...

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą. Byłoby lepiej dla niego, gdyby kamień młyński zawieszono mu u szyi i wrzucono go w morze, niż żeby miał być powodem grzechu jednego z tych małych. Uważajcie na siebie. Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: »Żałuję tego«, przebacz mu”. Apostołowie p...

1 Krl 17, 10–16; Hbr 9, 24–28; Mk 12, 38–44 Wrzuciła wszystko, co miała Czy to nie jest trochę przesada? Tak oddać wszystko? Lekką dłonią rzucić do skarbony całe swoje utrzymanie? Nie zastanawiała się nad tym, co będzie jutro? To wielka nieroztropność i aż dziw, że Pan Jezus może taki postępek pochwalać. Jeśli tak myślisz, drogi Czytelniku, to pewnie masz rację, lecz ja przypominam sobie jeszcze słowa, które zapisał św. Paweł w Liście do Koryntian:„Czyż nie wiecie, (…) że już ...

J 2, 13-22 I. O czym mówi Bóg? Drugi rozdział Ewangelii św. Jana rozpoczyna się dwom epizodami, które objaśniają publiczną działalność Jezusa. Pierwszym jest przemiana wody w wino podczas uczty weselnej w Kanie Galilejskiej, a drugim to wypędzenie przekupniów ze świątyni w Jerozolimie. Było to przed świętem Paschy, więc Jezus zaznacza, że Jego życie zmierza ku Miastu Świętemu, gdzie zostanie zabity jak baranek paschalny. Drugim motywem sceny z przekupniami to sens oczyszczenia. Śmierć Jezu...

Łk 16, 1-8 I. O czym mówi Bóg? Kolejny, szesnasty rozdział Ewangelii Łukasza rozpoczyna się od przypowieści. Bohaterem jest „obrotny” lub „roztropny” zarządca bogatego człowieka. Został on oskarżony o marnotrawienie majątku swego pana. Jezus w przypowieści wskazuje kilka ważnych prawd. Pierwszym jest ukazanie właściwego stosunku człowieka do dóbr materialnych. Drugim, w jaki sposób człowiek wierzący powinien podchodzić do pokonywania trudności, z jakimi może spotkać się w swoim życiu. Życi...

Zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: „Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi”. Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: »Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, kt...

Łk 14, 25-33 I. O czym mówi Bóg? Znajdujemy się już w drugiej połowie ewangelii spisanej przez św. Łukasza. Jezus odwiedził już dużą część miast i wiosek. Jest coraz bardziej znany. Przybywa Mu słuchaczy, choć w większości byli to ludzie, którzy podążali za Jezusem ze względu na czynione uzdrowotnienia, czy cuda, zwłaszcza te, po których byli nakarmieni do sytości. Wielu z nich być może planowało przyłączyć się na stałe do Niego nie zdając sobie sprawy z wymagań, jakie winni wówczas przest...

Gdy Jezus siedział przy stole, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: „Szczęśliwy ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym”. Jezus mu odpowiedział: „Pewien człowiek wyprawił wielką ucztę i zaprosił wielu. Kiedy nadszedł czas uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym: »Przyjdźcie, bo już wszystko jest gotowe«. Wtedy zaczęli się wszyscy jednomyślnie wymawiać. Pierwszy kazał mu powiedzieć: »Kupiłem pole, muszę wyjść, aby je obejrzeć; proszę cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego«...

Jezus powiedział do przywódcy faryzeuszów, który Go zaprosił: „Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę. Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym się tobie odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych”. Łk 14, 12–14 Szkoła bezinteresowności To by...