5 stycznia

Jezus postanowił udać się do Galilei. I spotkał Filipa.

Jezus powiedział do niego: «Pójdź za Mną!» Filip zaś pochodził z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu». Rzekł do niego Natanael: «Czy może być co dobrego z Nazaretu?» Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz».

Jezus ujrzał, jak Natanael podchodzi do Niego, i powiedział o nim: «Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu».Powiedział do Niego Natanael: «Skąd mnie znasz?» Odrzekł mu Jezus: «Widziałem cię, zanim cię zawołał Filip, gdy byłeś pod figowcem».

Odpowiedział Mu Natanael: «Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela!»

Odparł Mu Jezus: «Czy dlatego wierzysz, że powiedziałem ci: Widziałem cię pod figowcem? Zobaczysz jeszcze więcej niż to».

Potem powiedział do niego: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących nad Syna Człowieczego». J 1, 43-51

I. O czym mówi Bóg?

Ostatnia część pierwszego rozdziału Ewangelii Jana to opis powołania kolejnych apostołów: Filipa i Natanaela (późniejszy Bartłomiej). Jezus najpierw rozmawia z Filipem i powołuje go – podobnie jak pierwszych apostołów – odrywając od codziennych zajęć, a następnie Filip zaprasza Natanaela, by spotkał się z Jezusem. Widać w tym miejscu podobieństwo do zachowania Andrzeja wobec swego brata Piotra. Ostatni z ewangelistów nie opisuje, jak to czynią jego poprzednicy , powołania apostołów nad Jordanem, ale w czasie podróży Jezusa do Galilei. Opis powołania Filipa i Natanaela jest także obrazem, co to znaczy być uczniem Jezusa i kroczyć za Nim.

II. Co Bóg mówi do mnie?

„Jezus spotkał Filipa i powiedział do niego: „Pójdź za Mną”. Opis powołania kolejnego apostoła jest tak samo prosty i niezbyt długi, jak w przypadku rozmowy Jezusa nad jeziorem Galilejskim z Piotrem, Andrzejem, Janem i Jakubem. Jan nie notuje żadnego zawahania, wątpliwości, pytań w postawie Filipa.

Widać, że od początku Jezus wobec pierwszych powołanych ma moc słowa i wzbudza w nich natychmiastowy autorytet.

Filip spotyka Natanaela i – podobnie jak dwaj uczniowie Jana po spotkaniu Jezusa wykrzykują: „Znaleźliśmy Mesjasza” – radośnie ogłasza mu, że „znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy”. Filip od razu staje się świadkiem autentycznego spotkania z Jezusem. Pierwsze doświadczenie bycia z Mistrzem czyni go od razu świadkiem.

Jezus widząc podchodzącego do Natanaela wypowiada o nim bardzo pozytywne zdanie: „Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu”. Uświadomię sobie, że Jezus zawsze widzi we mnie najpierw dobro. Dostrzega słabe i grzeszne strony mego dotychczasowego życia, ale che uwypuklić przede wszystkim dobre momenty mojego życia.

Natanael nie jest od razu przekonany co do mesjańskiej tożsamości Jezusa. Ma wątpliwości, mimo że Filip powołuje się pisma Mojżesza i proroków. Dopiero bezpośrednie spotkanie z Jezusem przekonuje go, że spotkał Syna Bożego.

Jezus zapewnia Natanaela: „Zobaczysz jeszcze więcej”. Pójście za Jezusem, stanie się Jego uczniem, naśladowcą umożliwia nie tylko rozwój duchowy, ale nade wszystko doświadczenie chwały Bożej. Ten, kto idzie za Jezusem najpierw głosi Jezusa, Syna Bożego, miłość, jaką obdarzył każdego człowieka Bóg w swoim Synu. Taki sposób życia i trwania przy Jezusie zawsze łączy się z pogłębieniem osobistej wiary, nadziei i miłości.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Pomodlę się o nowe powołania kapłańskie i zakonne, szczególnie do tych diecezji i zakonów, w których jest mało kapłanów i osób konsekrowanych.