Lectio Divina

J 20,1-8 I. O czym mówi Bóg? Wspominając w okresie Bożego Narodzenie św. Jana, apostoła i ewangelistę rozważamy fragment z okresu Zmartwychwstania Jezusa. Są nam dane trzy postaci: Maria Magdalena, która mówi, że nie znalazła Jezusa w grobie oraz dwóch apostołów, Jana i Piotra, którzy idą, a w zasadzie biegną do grobu, by sprawdzić, czy Maria Magdalena mówiła prawdę. Obaj apostołowie są pierwszymi świadkami Zmartwychwstania i pierwszymi, którzy uwierzyli. II. Co Bóg mówi do mnie? Wie...

Mt 10,17-22 I. O czym mówi Bóg? Jezus uświadamia swoim apostołom, że przynależność do Niego, bycie razem z Nim, głoszenie Ewangelii wiąże się nie tylko z wyrzeczeniem czy trudnościami, ale nawet z prześladowaniem. Jednak żaden z wierzących w Jezusa nigdy nie będzie pozbawiony Bożej opieki i wparcia. Jezus zapewnia, że każdy z prześladowanych za wiarę otrzyma odpowiednie słowa, w trudnych chwilach dostanie Boże światło, co i jak ma mówić. II. Co Bóg mówi do mnie? „Miejcie się na baczn...

Iz 52, 7–10; Hbr 1, 1–6; J 1, 1–5.9–14 1. Na początku było Słowo – słyszymy w dzisiejszej Ewangelii. Słowo jest początkiem wszystkiego. Ewangelia mówi o jego ważności. Informuje nas, że wszystko zaczęło się od niego. Przez słowo Boga powstało wszystko – świat i jego mieszkańcy. Słowo było sprawcą naszego życia i naszych bliskich. Bóg szanuje słowo. Mówi, że jest ono dobre, bo poprzez nie powołał do istnienia dobre rzeczy – cały świat, wszystkie stworzenia, w tym także...

Iz 62, 11–12; Tt 3, 4–7; Łk 2, 15–20 Bóg wypełnia pustkę. Każdy nowy dzień jest bezcennym darem Pana Boga; kiedy zasypiamy, mamy nadzieję, że obudzimy się rano. Noc jest przeznaczona na sen, nie podejmujemy wtedy istotnych decyzji dotyczących naszego życia. Sen jest podobny do śmierci, mówi się, że jest jej bratem. Potrzeba nam więc światła, aby rozproszyć mrok, poczuć się bezpiecznie. Bóg zapowiedział swoje przyjście i wypełnił obietnicę, przyszedł do człowieka w najbardziej odpowi...

Iz 9, 1–3.5–6; Tt 2, 11–14; Łk 2, 1–4 1. Ewangelia mówi o spisie ludności, jaki zarządziła władza: wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym świecie – słyszeliśmy. Władza – w tym konkretnym wpadku chodziło o władzę rzymską – chciała wiedzieć, ile ludzi zamieszkuje jej „świat”, iloma ludźmi zarządza, ilu poddanych płaci podatki, ilu można zaciągnąć do wojska. Jednym słowem, władza chciała wiedzieć, jaką posiada władzę. Największym bowiem...

Zachariasz, ojciec Jana, został napełniony Duchem Świętym i zaczął prorokować, mówiąc: «Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,bo lud swój nawiedził i wyzwolił,i wzbudził dla nas moc zbawcząw domu swego sługi, Dawida: Jak zapowiedział od dawnaprzez usta swych świętych proroków,że nas wybawi od naszych nieprzyjaciółi z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;Że naszym ojcom okaże miłosierdziei wspomni na swe święte przymierze –na przysięgę, którą złożyłojcu naszemu, Abrahamowi. Da nam, że z mocy ...

"Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej tak wielkie miłosierdzie, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Ale matka jego odpowiedziała: «Nie, natomiast ma otrzymać imię Jan». Odrzekli jej: «Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię». Pytali więc na migi jego ojca, jak by chciał go nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: «Jan będzie mu ...

W owym czasie Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Panai raduje się duch mój w Bogu, zbawicielu moim.Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będąwszystkie pokolenia,gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,a Jego imię jest święte.Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenienad tymi, którzy się Go boją.Okazał moc swego ramienia,rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.Strącił władców z tronu,a wywyższył pokornych.Głodnych nasycił dobrami,a bogatych z nic...

Iz 7, 10–14; Rz 1, 1–7; Mt 1, 18–24 1. Nie bój się – mówi do Józefa anioł Pański. Z podobnym wezwaniem zwracał się wcześniej do Maryi. Nie bój się, Maryjo – mówił, zwiastując Jej, że została wybrana, by stać się Matką Jezusa Chrystusa. Skąd bierze się ów lęk przed Bogiem? Dlaczego człowiek tak bardzo boi się Boga? Od czasu biblijnego wykroczeniu przeciw boskim zakazom człowiek skrywa się przed Bogiem, a przynajmniej stara się to czynić. I jest bardzo twórczy, wręcz genial...

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus...