Poniedziałek II tydzień zwykły, św. bpa Józefa Sebastiana Pelczara

Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Jezusa i pytali: «Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a Twoi uczniowie nie poszczą?»

Jezus im odpowiedział: «Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo mają pośród siebie pana młodego. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć.

Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze część ze starego ubrania i gorsze staje się przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki. Wino się wylewa i bukłaki przepadną. Raczej młode wino należy wlewać do nowych bukłaków».

Mk 2,18-22

I. O czym mówi Bóg?

Post był i jest obecny w każdej religii. Nie inaczej było w Izraelu. Uczniowie Jana Chrzciciela i faryzeuszów należeli do grupy, która reprezentowała nurt odnowienia Izraela przez wiele praktyk religijnych. Przestrzeganie postu należało do ważniejszych. Prawo nakładało obowiązek poszczenia w dzień Przebłagania. Dlatego uczniowie Jana i faryzeusze byli zdziwieni innym niż dotychczas podejście uczniów Jezusa do postu.

II. Co Bóg mówi do mnie

„Dlaczego Twoi uczniowie nie poszczą?”. Pytanie jest zasadne, dlatego, że post wyrażał w Izraelu uniżenie człowieka, wzmacniał siłę modlitwy i powiązany z jałmużną. Aby dobrze go przeżywać potrzeba dwóch rzeczy: zrozumieć sens postu i mieć silna wolę, by go dobrze przeżywać. I Jezus to już wcześniej pokazał, gdy przebywał na pustyni. Tam pościł i ukazał, że post jest ważny, jeśli chce się zwyciężać duchowo. Co dla mnie znaczy post, pościć? Czy nie mylę postu jako wyrzeczenia religijnego – asceza, która ma prowadzić do bliższej więzi z Bogiem – z odchudzaniem się, czyli troską tylko o swoje zdrowie czy wygląd zewnętrzny.

„Czy mogą goście weselni pościć, gdy jest z nimi pan młody?”. Jezus próbuje wytłumaczyć swoim rodakom, że post ma wiele znaczeń. Czas, który przezywają obecnie, gdy jest między nimi Mesjasz, na którego tyle lat czekali domaga się innego bycia z Nim. Przede wszystkim powinni otworzyć się na Jego słowa, przyjąć je do swego serca i starać się wprowadzać je w życie codzienne. Muszą przypatrzeć się swoim praktykom religijnym: czy ich ilość i intencja prowadzą do większej więzi z Bogiem, czy wykonywane są tylko zewnętrznie.

„Przyjdzie czas, że będą pościć”. Na post jest zawsze odpowiedni czas. Zapytam się, czy przestrzegam dni postnych wyznaczonych przez Kościół?

III. Do czego Bóg mnie wzywa, czyli moje postanowienie.

Pomyślę, za kogo lub w jakiej intencji będę pościł w najbliższy piątek.

Piotr Koźlak CSsR