Czwartek XXXII tydzień zwykły, św. Jozafata, biskupa i męczennika

Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: «Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny; i nie powiedzą: „Oto tu jest” albo: „Tam”. Oto bowiem królestwo Boże pośród was jest».

Do uczniów zaś rzekł: «Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: „Oto tam” lub: „Oto tu”. Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi. Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, jaśnieje od jednego krańca widnokręgu aż do drugiego, tak będzie z Synem Człowieczym w dniu Jego.

Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie». Łk 17, 20-25

I. O czym mówi Bóg?

Głównym tematem nauczania Jezusa było Królestwo Boże nazywane także królestwem niebieskim. Można je nazwać projektem nowego porządku w świecie ze sprawiedliwym społeczeństwem i harmonią stworzenia, jakie chciał Bóg oraz odnowionym i przemienionym człowieku. Ortodoksyjni Żydzi do tej pory czekają na nastanie ziemskiego królestwa Izraela. Jezus w swoim nauczaniu nawiązywał do Starego Testamentu, gdy wierzący pytali, kiedy nadejdzie Królestwo Boże. Jednak w innych miejscach wskazywał, że Królestwo Boże, czyli niebo – życie z Bogiem, to czas po śmierci i na ten moment trzeba się przygotować. To samo pytanie stawiano sobie w dyskusjach w czasach współczesnych Jezusowi. Nie dziwi zatem, że faryzeusze zadają to pytanie także Jezusowi.

II. Co Bóg mówi do mnie?

Jezusowi stawiają pytanie: „Kiedy przyjdzie Królestwo Boże?”. Faryzeusze są ciekawi, czy Mistrz i Nauczyciel wielu ich rodaków ma podobne zdanie do nich i ich przodków, którzy z utęsknieniem czekali na objawienie się królestwa niebiskiego. Jezus jednak nie odpowiada wprost na pytanie „kiedy przyjdzie”, ale wyjaśnia jak i gdzie ono się objawi. Tym samym pokazuje, że dotychczasowe wyobrażenia o Królestwie Bożym są błędne i muszą ulec zmianie. Panowanie Boga w świecie niema bowiem charakteru militarnego, politycznego (że Izraela będzie wyzwolony z okupacji rzymskiej) czy społecznego. Nie jest związane także z przestrzenią i nie da się go uchwycić ludzkimi zmysłami. Jak rozumiem „królestwo Boże”, czy ono dla mnie jest?

W dalszej części odpowiedzi Jezus zwraca uwagę na sposób Jego przyjścia pod koniec czasów. „Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie”. Zdanie to w języku greckim ma jeszcze inny odcień. Można je przetłumaczyć: „w taki sposób, że to zjawisko nie da się zaobserwować”. Jezus zatem przekonuje, że nie można go obserwować tak, jak to robi się wobec zmian w przyrodzie.

„Królestwo Boże jest pośród was”. Można także powiedzieć: „w wewnątrz was” albo „w zasięgu was”. Wszystkie te wyrażanie mówią o jednej prawdzie, że, która dzięki Chrystusowi jest obecna w człowieku. Królestwo Boże zaczyna się i rozwija, gdy rozpoczyna się przemiana duchowa na dobre w człowieku. Jest to zatem obecność i panowanie Boga w sercu człowieka, gdy otwiera się on na Boga w swoim myśleniu i postępowaniu.

Nadejście Królestwa Boże będzie „jak błyskawica”, światło na niebie, które „świeci od jednego widnokręgu do drugiego”. Tym zdaniem Jezus jeszcze raz mi przypomina, że nie jest ważne, kiedy i w jaki sposób przyjdzie pod koniec czasów, ale czy wówczas będę gotowy na spotkanie z Nim.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Oczekując na „dzień ostateczny” pomyślę, jak mogę najlepiej wykorzystać środki, sposoby (Eucharystia, modlitwa, spowiedź, Biblia), by spotkanie z Bogiem przy końcu czasów było radością serca.