7 stycznia

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A on ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania. (Mt 4, 12-17.23-25)

I. O czym mówi Bóg?

Jezus po zakończeniu pobytu na pustyni, gdzie był poddany próbom ze strony szatana, powraca w rodzinne strony. Wychował się w Nazarecie, ale w życiu dorosłym drugim domem stało się dla Niego Kafarnaum. Było większa miejscowością (ok. 12 tys. ludzi), a i położenie było bardziej dogodne do szybszego przemieszania, ponieważ leżało nad jeziorem Genezaret, obok uczęszczanej drogi w kierunku Morza Śródziemnego.

Początkiem działalności Jezusa staje się Galilea. Były to tereny pogańskie. Mimo niesprzyjających okoliczności zewnętrznych, w tym także fakt uwięzienia Jana Chrzciciela Jezus odważnie wzywa do nawrócenia.

II. Co Bóg mówi do mnie?

Zakończenie 40-to dniowego pobytu na pustyni i rozpoczęcie działalności ewangelizacyjnej przez Jezusa wiązało się także ze zmianą zamieszkania. „Opuścił Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego”. Jezus ukazuje prawdę, że czasami dla lepszych owoców ewangelizacji, bardziej owocnego oddziaływania na ludzi czasami trzeba podjąć trudna decyzję zmiany miejsca zamieszkania.

Mateusz podkreśla, że tamte obszary były nazywane „Galileą pogan”. Mieszkańcy nie byli zbytnio religijni. Zastanowię się, gdyby Jezus żył w moim mieście, w której dzielnicy by zamieszkał, wybierając miejsce, gdzie jest najmniej ludzi wierzących.

Jezus odważnie wchodzi w miejsca, gdzie Bóg nie jest znany, albo jest odrzucony. Wie jednak, że także takim ludziom trzeba głosić Obfite Odkupienie. „Lud, który siedział w ciemnościach ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy wzeszło światło”.

„Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”. Jezus wie, ze jest posłany przez Ojca, ale ma także świadomość, że rozpoczyna nowy etap życia po Janie Chrzcicielu, który został aresztowany. Jan przed Jezusem wzywał do poprawy swego życia, teraz Jezus wypowiada podobne słowa. Jan przygotował Mu lud, do którego Jezus może mówić oczekując lepszych owoców życia.

III. Do czego mnie Bóg wzywa?

Uczynię refleksję o mojej parafii: jak długo w niej mieszkam, jak postrzegam wiernych zamieszkujących parafię, z którymi z parafianami utrzymuję bliższe relacje, czy należę do jakiejś wspólnoty parafialnej?