Lectio Divina

Środa XXXIII tydzień zwykły

Jezus opowiedział przypowieść, dlatego że był blisko Jerozolimy, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi. Mówił więc: „Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się w kraj daleki, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: »Zarabiajcie nimi, aż wrócę«. Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: »Nie chcemy, żeby ten królował nad nami«. Gdy po otrzymaniu godności król...
Continue reading
Lectio Divina

Wtorek XXXIII tydzień zwykły, bł. Karoliny Kózkówny

Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty. Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić. Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”. Zeszedł więc z...
Continue reading
Lectio Divina

Poniedziałek XXXIII tydzień zwykły

Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał przeciągający tłum, wypytywał się, co to się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się przybliżył, zapytał go: «Co ...
Continue reading
Lectio Divina

XXXIII niedziela zwykła rok C

XXXIII niedziela zwykła Ml 3, 19–20a; 2 Tes 3, 7–12; Łk 21, 5–19 O sądzie, który nadchodzi Otóż mamy listopad – czas zadumy, refleksji i tęsknoty, o którym pięknie pisał niezapomniany poeta Artur Oppman: Świat się przyoblekł w suknię żałoby Ze śmiercią zawarł ślub, Gdzie rzucić okiem, groby i groby I w sercu także grób. Blade słoneczko w chmurach się chowa, Jakby gromnicą lśni… A echem idą złowieszcze słowa: Co zmarło ...
Continue reading
Lectio Divina

Sobota XXXII tydzień zwykły

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: «W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: „Obroń mnie przed moim przeciwnikiem!” Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: „Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie nachodziła mnie bez końc...
Continue reading
Lectio Divina

Piątek XXXII tydzień zwykły

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wygubił wszystkich. Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba „deszcz ognia i siarki” i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi. W...
Continue reading
Lectio Divina

Czwartek XXXII tydzień zwykły, pierwszych polskich Męczenników

Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: „Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie; i nie powiedzą: »Oto tu jest« albo: »tam«. Oto bowiem królestwo Boże jest pośród was”. Do uczniów zaś rzekł: „Przyjdzie czas, kiedy zapragniecie ujrzeć choćby jeden z dni Syna Człowieczego, a nie zobaczycie. Powiedzą wam: »Oto tam« lub: »oto tu«. Nie chodźcie tam i nie biegnijcie za nimi. Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca widnokręgu aż do drugie...
Continue reading
Lectio Divina

Środa XXXII tydzień zwykły, św. Jozafata, biskupa i męczennika

Zmierzając do Jerozolimy, Jezus przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodził do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: „Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami”. Na ich widok rzekł do nich: „Idźcie, pokażcie się kapłanom”. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł:...
Continue reading
Lectio Divina

Wtorek XXXII tydzień zwykły, św. Marcina z Tours

Jezus powiedział do swoich apostołów: „Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: »Pójdź i siądź do stołu«? Czy nie powie mu raczej: »Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił«? Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: »Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać«”. Łk 17, 7–10 Zrobić to, co do mnie n...
Continue reading
Lectio Divina

Poniedziałek XXXII tydzień

Łk 17, 1-6 I. O czym mówi Bóg? Siedemnasty rozdział Łukaszowej Ewangelii rozpoczyna się podaniem przez Jezusa trzech różnych reguł, którymi powinni się kierować uczniowie Jezusa. Pierwsza dotyczy unikania sytuacji, które mogą prowadzić do zgorszenia, druga zwraca uwagę na ważność obowiązku upomnienia i przebaczenia, a w trzeciej regule Jezus mówi, co to znaczy wierzyć i jak należy prawidłowo rozumieć wiarę. W podanych przez siebie zasadach życia i postępowania dodatkową zachętą dla lepszeg...
Continue reading