V Niedziela Wielkanocy rok C

J 13, 31-33a. 34-35

I. O czym mówi Bóg?

Fragment dzisiejszej Ewangelii rozpoczyna tzw. „mowę pożegnalną” podczas Ostatniej Wieczerzy. Przygotowując najbliższych do wydarzeń Paschy Jezus używa słowa „dzieci”, podkreślając tym samym, że są oni dla Niego jak najbliższa rodzina. Apostołowie nie są rodziną w tradycyjnym znaczeniu, dlatego ma ich wiązać nowe przykazanie miłości wzajemnej. Ono ma być znakiem rozpoznawczym rodzącego się nowego Kościoła.

II. Co Bóg mówi do mnie?

Aż pięciokrotnie pojawia się wyrażenie „otoczyć chwałą”. Dlatego ta część Ewangelii św. Jana nosi nazwę „Księga Chwały”.  Będzie nią otoczony Jezus lub Ojciec. Chwała dokonuje się w Jezusie, Jego męce, śmierci i zmartwychwstaniu. Te czyny Jezusa ukazują chwałę Ojca, który Go posłał na ziemię. Chwała Boża nie jest więc jakimś łatwym światowym wyczynem, ale triumfem dobra, które aby się narodziło musi przejść przez cierpienie. Pomyślę, w jaki sposób Bóg może być otoczony chwała w moim życiu?Poprzez które dobro, jakie trudności może we mnie objawiać się chwała Jezusa?

„Dokąd Ja idę, wy teraz pójść nie możecie”. Jezus żegna się z najbliższymi, ale nie chce do końca wyjaśniać im znaczenia własnej śmierci. Najpierw sam musi się z nią zmierzyć. Ich Mistrz i Nauczyciel ma świadomość, że w taj tajemnicy cierpienia i śmierci musi zostać sam. Są takie momenty w życiu każdego człowieka, że nawet najbliżsi nie mogą nic zrobić poza modlitwą.

Pozostawia apostołom „nowe przykazanie” miłości wzajemnej. Choć przykazanie miłości istniało w Starym Testamencie to Jezusa jawi się jako nowe ze względu na nową przyczynę miłowania. „Abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem”. Kryterium jest więc skala miłości Jezusa wobec każdego człowieka, czyli oddanie życia. Zastanowię się nad moją miłością wobec najbliższych. Czy ma ona coś z „nowego przykazania” Jezusa? Bóg oczekuje ode mnie czegoś nowego, abym był „odnowiony”, wprowadził w życie jakąś „nową” jakość miłości, inny styl życia niż do tej pory.

III. Do czego mnie wzywa?

Postanowię bardziej kochać swoich najbliższych.

Piotr Koźlak CSsR