Piątek V tydzień Wielkanocy

J 15, 12-17

I. O czym mówi Bóg?

Bóg nie tylko dał swojego Syna, by  z miłości odkupił ludzi, ale posunął się jeszcze dalej: pragnął by Jezus uczynił z ludzi swoich przyjaciół. Przekazuje im także swoje przykazanie. O jego znaczeniu świadczy kontekst mowy Jezusa: podczas Ostatniej Wieczerzy. Jest to więc niejako przykazanie najwyższej rangi. Mówi uczniom nie tylko swoje ostatnie polecenie, ale przekazuje swój testament, czyli „konstytucję” przyszłych członków Jego Kościoła.

II. Co Bóg mówi do mnie?

Jezus prosi uczniów, by tworzyli wspólnotę opartą na wzajemnej miłości. Pragnie, by ci, którzy w przyszłości będą tworzyć Kościół miłowali się na wzór miłości, jaka On ich obdarzył. Pomyślę o swojej miłości do moich najbliższych. Czy ma coś z miłości Jezusa?

„Nikt nie ma większej miłości, gdy ktoś oddaje życie za przyjaciół”. Wykładnią i i szczytem miłości do drugiego człowieka jest życie dla innych. Jezus przypomina, że gesty bez cierpienia dla innych nie mogą być nazwaną miłością. Miłość jest bezinteresownym darem siebie dla innych. Często w życiu codziennym „oddać życie” będzie oznaczało poświęcenie je temu, kto jest obok mnie. To stawianie pytania: co mogę jeszcze zrobić dla drugiego człowieka.

Jezus zaprasza mnie do przyjaźni ze sobą. Nie chce, bym był tylko sługą, ale żył z Nim w relacji przyjaźni. Kiedy zatem stajemy się godni przyjaźni z Jezusem? „Jesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynicie to co wam przykazuję”, zatem pierwszy stopień przyjaźni to pełnienie Jego woli. Mogę być przyjacielem Jezusa, gdy przyjmuję wszystkie – nie tylko te, które mi pasują, które są łatwiejsze – słowa wypowiedziane przez Jezusa.

Jezus stawia mi pytanie, czy mam świadomość swojego wybrania, powołania i konieczności przynoszenia owoców, to znaczy konkretnych zasad życia. „Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście owoc przynosili”. To, kim mam być w życiu nie jest dziełem przypadku. Jestem wybrany, tak jak prorocy, apostołowie, uczniowie. Byli wybrani do konkretnego zadania. Zastanowię się nad moim powołaniem. Jakie jest, i czy je dobrze wypełniam.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Podziękuje Jezusowi za zaproszenie mnie do przyjaźni z Nim.

Piotr Koźlak CSsR