Wtorek III tydzień Wielkanocy

W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: «Jaki więc Ty uczynisz znak, abyśmy go zobaczyli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: „Dał im do jedzenia chleb z nieba”». Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu». Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!» Odpowiedział im Jezus: «Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie».

J 6, 30-35

I. O czym mówi Bóg?

Jezus jest ponownie w Kafaranum. Jego rozmówcy na pewno słyszeli o cudzie rozmnożenia chleba, który uczynił wcześniej, a jednak ponownie domagają się cudu. Tym razem domagają się nadzwyczajnego znaku, który potwierdziłby to, czego naucza o pokarmie dającym życie wieczne. Wspominają cudowną przeszłość z historii swego narodu i marzą o podobnej przyszłości. Jezus uświadamia im, jak jest różnica między manną, którą się żywili w czasach Mojżesza, a pokarmem, który On przygotował dla wierzących w Niego.

II. Co Bóg mówi do mnie?

„Jaki uczynisz znak, abyśmy Tobie uwierzyli”. Żydzi prowokują Jezusa do kolejnego cudu, choć słyszeli o wielu nadzwyczajnych znakach, które do tej pory uczynił. Zastanowię się, czy zdarzały mi się chwile w życiu mojej wiary, że domagałem się jakiejś nadzwyczajnej interwencji Boga.

„Chlebem, jest Ten, który z nieba zstępuje i daje życie światu”. Jezus przekonuje swoich rodaków, że manna była pokarmem, dzięki któremu ich przodkowie mogli przeżyć, ale był to pokarm doczesny. Nie była pokarmem nadzwyczajnym. Była zapowiedzią pokarmu chleba niebiańskiego, jakiego doświadczamy w Eucharystii. Czy rzeczywiście dla mnie pokarm eucharystyczny jest darem Bożym, objawiającym niezwykłą miłość Boga do ludzi?

Wszystko wskazuje, że słuchacze Jezusa zrozumieli Jego porównanie i wyjaśnienie, ponieważ powiedzieli: „Panie, dawaj nam zawsze ten chleb!”. Jednak dla pewności Jezus dopowiada: „Ja jestem chlebem życia”. Pomyślę, czy jestem wdzięczny za dar Eucharystii i czy proszę często Jezusa, aby karmił mnie Komunią świętą.

Jezus zapewnia, że każdy, kto skorzysta z Jego zaproszenia zawsze będzie nasycony, „nigdy nie będzie łakną i nigdy pragnąć nie będzie”. Eucharystia daje wszystko. Kto ją przyjmuje nie tylko nosi w sobie zadatek na życie wieczne, ale żyje w nim cząstka nieba.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Wybiorę dodatkowy dzień w tygodniu, aby uczestniczyć w Eucharystii i przyjąć Komunię świętą.