Wtorek II tydzień wielkanocny

Jezus powiedział do Nikodema: «Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha». Na to rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?» Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne». J 3, 7-17

I. O czym mówi Bóg?

Druga część spotkania Jezusa z Nikodemem to monolog Jezusa przepleciony tylko jednym pytaniem uczonego w Piśmie. Jezus wyjaśnia, co to są „narodziny z wysoka”. Zarzuca Nikodemowi, że ci, którzy mają wiedzę i znają Pisma nie chcą przyjąć tego, co mówi Jezus. Dlatego dopiero ukrzyżowanie Syna Człowieczego stanie się największym świadectwem prawdziwości Jego misji.

II. Co Bóg mówi do mnie?

„Trzeba wam się powtórnie narodzić” – mówi Jezus. Nikodem nie rozumie słów Jezusa. Jak on, stary człowiek może się powtórnie narodzić. Dzisiaj już wiemy, że Jezus mówił o narodzinach z Ducha. Każdy wierzący, który się nieustannie nawraca – rodzina nowo się duchowo. Każda spowiedź jest powstaniem do nowego życia w Duchu. Każda Eucharystia jest umocnieniem nowego życia duchowego.

Nikodem pyta Nauczyciela „Jakżeż to się może stać?” Jezus w odpowiedzi przypomina mu Pisma, które jako „Nauczyciel Izraela” powinien znać. Można czytać pisma, znać je nawet na pamięć, lecz jeśli nie prowadzą do zmiany życia są martwą literą.

Przypatrzę się bliżej postaci Nikodema. Szerze rozmawia z Jezusem. Jest już uczonym w Prawie z długoletnim doświadczeniem, ale nie boi się pokazać, że wielu spraw, o których mówi Jezus, nie rozumie. Z otartym umysłem i szczerym sercem poszukuje prawdy. Jezus powiedział o sobie: „Ja jestem prawdą”. Pomyślę, czy nie boję się szukać prawdy o sobie, o świecie, o wydarzeniach we mnie i wokół mnie. Czy jest we mnie szczerość pytań, jeżeli czegoś nie rozumiem? Do kogo zwraca się z pytaniami o sprawy najważniejsze?

Jezus wskazuje Nikodemowi rolę i działanie Ducha Świętego w życiu codziennym. Porównuje Jego działanie do wiatru, który wieje z różnych stron, w różnych kierunkach. Nie można go zobaczyć, uchwycić. Ale może się temu wiatrowi, czyli działaniu Ducha Świętego poddać, dać się Mu porwać, by prowadził. Jeśli chcę przemiany mojego życia, uczynić je nowym, muszę powierzyć swoje życie Duchowi. Zastanowię się, jaką rolę w moim życiu religijnym odgrywa Trzecia Osoba Trójcy Świętej – Duch Święty.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Pomodlę się litanią do Ducha Świętego o potrzebne mi Jego dary.