Środa XV tydzień zwykły

Jezus powiedział do swoich apostołów: «Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową; „i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy”. Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody». Gdy Jezus skończył dawać te wskazania dwunastu swoim uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić Ewangelię w ich miastach.

Mt 11, 25-27

I. O czym mówi Bóg?

Jezus nie tylko się modli, ale uwielbia swojego Ojca. Po spełnieniu prośby apostołów, aby nauczył ich modlić się, mogę zobaczyć Jezusa w postawie modlitwy uwielbienia. Syn uwielbia Ojca. Za co? Że największe prawdy daje pojąć nie koniecznie tylko ludziom wykształconym, inteligentnym, ale nade wszystko osobom o prostej wierze. Dlaczego, czy jest tego jakiś szczególny powód, przyczyna? Nie, poza tym, że takie było Ojca „upodobanie”.

Uwielbienie Jezusa dla Boga wyraża się w także w tym, że Ojciec pozwolił, aby Jego Syn objawił Go ludziom; aby ukazał, że są Jednością i Miłością.

II. Co Bóg mówi do mnie?

„Wysławiam Cię Ojcze, Panie nieba i ziemi”. Jezus modli się wielbiąc Ojca za dzieło stworzenia. Bóg Ojciec jest także Stworzycielem, od Niego wszystko pochodzi w Nim wszystko ma swój początek i kres. „Człowiek musi rozpoznać świat nie jako swoją własność, którą może grabić i wyzyskiwać, ale jako dar Stwórcy, znak Jego zbawczej woli, dar, który należy pielęgnować i strzec, sprawiać być wzrastał i harmonijnie się rozwijał, szanując go, śledząc jego rytym i logikę, według planu Boga” (Benedykt XVI). W modlitwie podziękuję Bogu za dzieło stworzenia. Uświadomię sobie, że wszystko, co mnie otacza jest darem Boga dla Mnie. Jak często uwielbiam Boga za ziemię, niebo, morza…?

Jezus dziękuje Ojcu, że najważniejsze prawdy ukrył „przed mądrymi i roztropnymi”, a pozwolił w pierwszym rzędzie poznać „prostaczkom”, czyli ludziom, którzy nie komplikują swojej wiary, sposobu postrzegania świata i wydarzeń. Na wszystko niejako patrzą oczyma Boga. Potrafią się zachwycać najmniejszymi sprawami, zawsze są wdzięczni. Bóg ma upodobanie z ludziach prostych, z ufnością otwartych na wszystko, co mówi Jezus. Jak postrzegam moja wiarę? Czy mógłbym nazwać się człowiekiem prostej wiary?

Jezus zapewnia mnie w swojej modlitwie, że „wszystko przekazał Mi Ojciec mój”. Stanowiąc jedno, Ojciec ma zaufanie do Syna. Powierza Mu wszystko i wszystkich. Nie mają przed sobą tajemnic, we wszystkim są jednomyślni. Pragną tylko jednego: byli wszyscy ludzie byli szczęśliwi i zostali zbawieni.

„Nikt nie zna Ojca tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić”. Jezus wie o Ojcu wszystko. „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”  – zapewnia w Ewangelii Jana. Jezus chce się dzielić tą miłością i jednością ze mną, a przede wszystkim objawia mi Ojca w Ewangeliach. Jego słowa mówią nieustanie jak dobry  jest Ojciec.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Wybiorę jedną z Ewangelii i czytając ją uważnie będę podkreślał wersety, w których Jezus mówi o Ojcu.

Piotr Koźlak CSsR