Środa XIV tydzień zwykły

Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.

A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.

Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie».

Bóg mówi ludzkim głosem

Niektórzy uważają, że Bóg mówi tylko do wybranych i mogą Go usłyszeć jedynie ci, którzy przeżywają rekolekcje czy dni skupienia. Oczywiście, Bóg mówi, kiedy chce, jak chce i do kogo chce, ale można Go usłyszeć wszędzie. Mówi ludzkim głosem i do każdego. Również do tych, którzy lekceważą Go i nie liczą się z Nim.

Czytam w Ewangelii, że Jezus wołał każdego po imieniu, patrząc mu prosto w oczy. Czasem zaś było to tylko spojrzenie i przeczucie Jego głosu głęboko w sercu. Tego wołania nikt nie słyszał, ale „zainteresowany” wiedział, że to Bóg do niego mówi.

Od kogo pochodzą myśli: „Podejdź do tej pani i pomóż jej! Zostaw to już i nie martw się! Zadzwoń do mamy! Idź do kolegi i pogadaj z nim, bo cię potrzebuje!”? Od kogo mogą pochodzić tego typu dobre myśli i natchnienia?

Panie Jezu, naucz mnie słuchać i rozumieć Twój głos. Naucz mnie odróżniać Boże natchnienia od tych ludzkich czy pochodzących od złego ducha. Mów do mnie także przez innych ludzi!