Poniedziałek XXII tydzień zwykły

Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.

Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana».

Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.

Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście». A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: «Czy nie jest to syn Józefa?»

Wtedy rzekł do nich: «Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu, w swojej ojczyźnie, tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum».

I dodał: «Zaprawdę, powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę, mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman».

Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwawszy się z miejsc, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na urwisko góry, na której zbudowane było ich miasto, aby Go strącić. On jednak, przeszedłszy pośród nich, oddalił się. (Łk 4, 16-30)

I. O czym mówi Bóg?

Na drodze ewangelizacyjnej Jezusa, wśród wielu miast galilejskich nie może zabraknąć jego rodzinnej miejscowości, Nazaretu. W tym miejscu się wychował, a jednak rodacy wobec Niego i tego, co mówił zachowali dużą powściągliwość. Perykopa dzisiejsza jest swego rodzaju zapowiedzią programu mesjańskiego: wypełnienie się pism, głoszenie Ewangelii ubogim, Jezus jako eschatologiczny prorok oraz głoszenie królestwa Bożego wszystkim narodom.

II. Co Bóg mówi do mnie?

Jezus przybywa do Nazaretu, gdzie spędził dzieciństwo, młodość i wszedł w dorosłe życie. Wraca do miejsc dla Niego ważnych. Lata dzieciństwa i młodości naznaczają w dużej części styl dorosłego życia. Jak patrzę na moje lata, gdy byłem młodszy, co z nich szczególnie pamiętam, które wydarzenia mocno zostały zapamiętane? Czy chętnie wracam w moje rodzinne strony i czy jestem wdzięczny za spotkanych ludzi?

„W dzień szabatu udał się do synagogi”. Maryja i Józef przekazali Jezusowi wszelkie najlepsze wartości życia duchowego. Synagoga była miejscem modlitwy i dyskusji nad słowem Prawa i Proroków oraz wybranych fragmentów Biblii. Miał świadomość, że w niej został ofiarowany jako syn pierworodny. Pamiętał, gdy  synagodze został odnaleziony przez swoją Matkę i Opiekuna. Dla Jezusa była domem Jego Ojca. Jak traktuję moją świątynię, kościół: czym dla mnie jest, czy chętnie uczęszczam na Msze święte czy nabożeństwa?

Jezusowi zaproponowano przeczytanie fragmentu księgi Izajasza: ”Duch Pański nade Mną, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie”. Po lekturze proroctwa Jezus nie komentuje tekstu biblijnego tylko potwierdza jego aktualność: On jest tym, który został wybrany, namaszczony i posłany przez Boga, „aby ubogim nieść dobrą nowinę, więźniom głosić wolność, a niewidomym przejrzenie, aby obwoływać rok łaski od Pana”. Pomyślę, że chcę razem z Jezusem czynić to, co On? Czy chcę być Jego współpracownikiem w dziele głoszenia i pomagania potrzebującym?

Na początku mowy Jezusa wszyscy wpatrywali się w Niego i „przyświadczali Mu, i dziwili się pełnymi łaski słowom”. Lecz niedługo potem uświadomili sobie, że wszyscy Go znają od wielu lat, ale tylko jako dobrego sąsiada i zwyczajnego rzemieślnika. Nie przypominali sobie, by uczęszczał do szkoły rabinackiej. Mimo że wcześniej słyszeli wiele dobrych słów o Jego cudach czy uzdrowieniach w innych miastach, to gdy zobaczyli Go na własne oczy, nie potrafili przyjąć Go z wiarą, nie otworzyli się na działanie Boga i ostatecznie chcieli Jezusa wyrzucić z miasta. Jezus ma świadomość, że najtrudniej jest głosić prawdy Boże pośród najbliższych. Czy doświadczyłem takiej sytuacji w swoim domu, czy pośród znajomych, przyjaciół?

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Odnowię moją więź miłości i przyjaźni z Jezusem. Poproszę Go, by nie popaść w przyzwyczajenie, rutynę bycia  z Nim.

Piotr Koźlak CSsR