Piątek II tydzień Wielkiego Postu

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Posłuchajcie innej przypowieści: Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce». Arcykapłani i faryzeusze, słuchając Jego przypowieści, poznali, że o nich mówi. Toteż starali się Go pochwycić, lecz bali się tłumów, ponieważ miały Go za proroka. Mt 21, 33-43.45-46

znaki zaufania

Kilka sytuacji, w których widać zaufanie: ojciec daje samochód swojemu synowi —świeżo upieczonemu kierowcy i pozwala mu pojechać ze swoimi przyjaciółmi na dwudniową wycieczkę do Krakowa; nauczyciel prosi ucznia, aby poprowadził przez pierwsze dwadzieścia minut zajęcia lekcyjne; kierownik budowy zleca swojemu pracownikowi prowadzenie wielkiej inwestycji w sąsiednim mieście. Można przytoczyć wiele innych sytuacji, które naznaczone są zaufaniem. Ktoś komuś ufa. Jeden do drugiego ma zaufanie.

Również Bóg ma zaufanie do ludzi! Bóg, który już wiele razy się na mnie zawiódł, ufa mi. Przecież tyle razy mówiłem Mu: Panie, choćby wszyscy Cię zawiedli, to nie ja! Nie minęło dużo czasu, a ja zawiodłem. A On mi ufa… Codziennie, od ponad czterdziestu lat, daje mi nowy dzień! Każdego dnia daje ludzi, którzy są dla mnie dobrzy, którzy pomagają mi żyć i mówi: Kochaj ich, bądź dla nich bratem! Każdego dnia Bóg mówi do mnie o tym, co jest w Jego sercu, zdradzając swoje sekrety! Każdego dnia daje tyle okazji do dobrego! Każdego dnia posyła do mnie swojego Syna, prosząc abym Go przyjął, abym przyjmował Jego Ciało i Krew! Wierzy nam, skoro mówi do nas: Uszanują mojego syna (zob. Mt 21, 33-46).

Panie Jezu, dziękuję za Twoją dobroć i zaufanie! Wybacz mi każdą niewierność i daj nowe spojrzenie, abym widział wszystkie oznaki Twojego zaufania!