Czwartek XIX tydzień zwykły

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu». Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan.

Mt 18, 21-19,1

I. O czym mówi Bóg?

Przebaczenie jest nieodzownym elementem w życiu każdego człowieka. Jak nie można żyć bez miłości, tak też niemożliwe jest życie bez przebaczenia. Mówi się, że przebaczenie zawiera się w miłości, to znaczy, że jeśli ktoś kocha, potrafi przebaczać. Przebaczenie jest bardzo ważne, choć jednocześnie bardzo trudne. Przebaczyć komuś, kto wielokrotnie zranił słowem czy czynem nie jest łatwo. Problem wielokrotnego przebaczenia zawsze był ważną kwestią w życiu każdej wspólnoty wierzących. Pytanie jakie Piotr zadał Jezusowi stało się punktem wyjścia, by wytłumaczyć w kolejnej przypowieści, co to znaczy przebaczać na wzór Ojca w niebie.

II. Co Bóg m owi do mnie?

Piotr stawia Jezusowi jedno z najważniejszych pytań dotyczących życia ludzi wierzących: „Ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zgrzeszy przeciwko mnie?”. Apostoł zdaje się sugerować Mistrzowi, że doświadczenie wielokrotnego przebaczenia nie przyniosło spodziewanego skutku. Więc ile razy należy czynić wysiłek wobec kogoś, kto niegodziwie wobec mnie postąpił, aby mu kolejny razy wybaczyć? Pomyślę nad sytuacjami i osobami w moim życiu, ile jest takich osób, którym przebaczałem i po jakimś czasie znowu mnie obrażali?

Jezus odpowiadając na pytanie Piotra używa symboliki liczby siedem. „Nie mówię ci, że aż siedem razy, ale siedemdziesiąt siedem razy”. Przebaczeniem obdarzać trzeba zawsze, zwłaszcza jeżeli ktoś, kto zawinił przeciw mnie, o nie prosi.

Jezus porównuje życie w Królestwie Bożym do bogatego człowieka, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Dłużnikiem jest każdy grzesznik, który trwoni Boży dar miłości. Jest to zatem przypowieść także o mnie, o moich długach wobec Pana Boga i o moich dłużnikach, to znaczy ludziach, którym winienem przebaczyć.

Ewangelista bardzo wyraźnie zaznacza dysproporcje między długiem wobec Pana, a tym, co był winien mu jego kolega. „Dziesięć tysięcy talentów” to równowartość codziennej pracy, którą trzeba by wykonywać przez 200 lat. A sto denarów to sto dni pracy zwykłego robotnika. Ogromna różnica. Pan Bóg oczekuje przebaczenia z mojej strony wobec winowajców, ponieważ On mi zawsze przebacza.

„Pan ulitował się …”. Gospodarz jest wyrozumiały i wsłuchał się w błaganie: „Miej cierpliwość nade mną…”.  Przypomnę sobie chwile z mojego życia, w którym otrzymywałem Boże przebaczenie mimo popełnienia świadomie wielu ciężkich grzechów.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

W ostatnich zdaniach przypowieści Jezus przestrzega, że  dar przebaczenia do którego zachęca  musi mieć ważną cechę: przebaczenie ma być dane „z serca”. Przebaczenie Jezusa wyróżnia się tym, że okazywane jest bez stawiania warunków, ma być gestem bez wyrachowania, szczere, płynące z serca.

Piotr Koźlak CSsR