Piątek XXIV tydzień zwykły

Łk 8, 1–3

I. O czym mówi Bóg?

Trzy zdania dzisiejszej Ewangelii mówią bardzo dużo o stylu pracy Jezusa. Przede wszystkim widać, że ewangelizował miasta i wsie w sposób systematyczny. Główną treścią Jego przepowiadania była prawda o królestwie Bożym: że nastały już czasy panowania Boga nad światem. Mistrz i Nauczyciel dotąd był zawsze opisywany w swej działalności z Apostołami i uczniami, a na początku ósmego rozdziału Łukasz wspomina o obecności kobiet. Tym samym Jezus po raz kolejny przełamuje utrwalone schematy myślenia i zasady, które nie zawsze były zgodne z pierwotnym zamiarem Boga wobec kobiet.

II. Co Bóg mówi do mnie?

„Jezus wędrował, nauczając i głosząc Ewangelię”. Będę podziwiał Jezusa w Jego wytrwałym wysiłku. Nie opuszcza żadnego miasta, chce być także w wioskach. Wszędzie ktoś na Niego czeka, by Go słuchać lub prosić o uzdrowienie. Jezusowi towarzyszą Apostołowie. Sam ich wybrał i chce, by uczyli się do Niego, patrząc na Jego życie, słuchając Jego słów, a przede wszystkim będąc razem z Nim na co dzień. Nie ma przed nimi nic do ukrycia. Pomyślę, jak często udaję kogoś lepszego, niż jestem w rzeczywistości. Co chciałbym zmienić w moim świadectwie życia wobec najbliższych w domu czy wobec osób, z którymi pracuję, studiuję?

Zauważę obecność kobiet przy Jezusie. Edukacja w Izraelu była zarezerwowana dla chłopców. Jezus jednak dopuszcza kobiety do słuchania swoich nauk i łamiąc obyczaj społeczny, wskazuje na równą godność wszystkich ludzi przed Bogiem. Kobiety towarzyszą Jezusowi, ale w innym charakterze niż Apostołowie. „Usługiwały im, dzieląc się swoim majątkiem”. Są pomocne w misji, służą swą pracą i dobrami materialnymi. Uświadomię sobie, że każdy jest potrzebny w Kościele, każdy ma w nim swoje miejsce i zadanie do wypełnienia.

Zauważę obecność kobiet przy Jezusie. Edukacja w Izraelu była zarezerwowana dla chłopców. Jezus jednak dopuszcza kobiety do słuchania swoich nauk i łamiąc obyczaj społeczny, wskazuje na równą godność wszystkich ludzi przed Bogiem. Kobiety towarzyszą Jezusowi, ale w innym charakterze niż Apostołowie. „Usługiwały im, dzieląc się swoim majątkiem”. Są pomocne w misji, służą swą pracą i dobrami materialnymi. Uświadomię sobie, że każdy jest potrzebny w Kościele, każdy ma w nim swoje miejsce i zadanie do wypełnienia.

III. Do czego wzywa mnie Bóg?

Która ze świętych kobiet jest mi najbliższa duchowo? Dowiem się, które święte są doktorami Kościoła.