Blog

Mt 28, 8-15 I. O czym mówi Bóg? Tym, które mają oznajmić apostołom radość Zmartwychwstania są Marta i Maria Magdalena. One pierwsze przybyły do grobu i są pierwszymi zwiastunkami radosnej nowiny – nowiny, która u samego początku była kwestionowana przez tych, którzy przyczynili się do śmierci Jezusa. Prawda o zmartwychwstaniu była jednak mocniejsza mimo przekupstwa żołnierzy i rozpowiadanego kłamstwa. II. Co Bóg mówi do mnie? Tajemnica Zmartwychwstania to radosna nowina. Musiała się ...

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono». Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jed...

Po upływie szabatu, o świcie pierwszego dnia tygodnia przyszła Maria Magdalena i druga Maria obejrzeć grób. A oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba, podszedł, odsunął kamień i usiadł na nim. Postać jego jaśniała jak błyskawica, a szaty jego były białe jak śnieg. Ze strachu przed nim zadrżeli strażnicy i stali się jakby martwi. Anioł zaś przemówił do niewiast: «Wy się nie bójcie! Gdyż wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, ...

Droga krzyżowa i ukrzyżowanie Zabrali zatem Jezusa. A On sam, dźwigając krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: Jezus Nazarejczyk, Król żydowski. Napis ten czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łac...

Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował. W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prz...

Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów i rzekł: «Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?» A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać. W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: «Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?» On odrzekł: «Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: „Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie urządzam Paschę z moimi uczniami”». Uczn...

W czasie wieczerzy z uczniami Jezus wzruszył się do głębi i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi. Jeden z Jego uczniów – ten, którego Jezus miłował – spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten, oparłszy się zaraz na piersi Jezusa, rzekł do Niego: «Panie, któż to jest?» Jezus odparł: «To ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam mu»....

J 12, 1-11 I. O czym mówi Bóg? Dzisiejsza ewangelia wprowadza nas w klimat ostatnich dni Jezusa przed śmiercią. Faryzeusze i członkowie Sanhedrynu już wcześniej wydali wyrok na Niego. Śmierć Jezusa była tylko kwestią czasu. Na sześć dni przed śmiercią Jezus przybył do Betanii, do swoich przyjaciół: Łazarza, Marii i Marty. Uczta w Betanii poprzedza Ostatnią Wieczerzę. Wspólny posiłek przybiera poniekąd charakter sakralny, ponieważ ukazywał wspólnotę życia i stawał się dziękczynieniem za nie...

Ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi. Wymowa czynów miłości Iz 50, 4–7; Flp 2, 6–11; Mk 14, 1 – 15, 47 Zdzisław Kijas OFMConv. 1. Dzisiejsza liturgia zaprasza nas do przeżywania dwóch momentów ziemskiego życia Jezusa, dwóch jakże różnych, a jednocześnie mocno ze sobą powiązanych: to wjazd do Jerozolimy i samotność grobu. Wjazd do stolicy jest niezwykle uroczysty. Wzdłuż drogi ustawiły się tumy wiwatujących, rozkładali przed Nim swoje szaty i witali Go gałązk...