Poniedziałek XII tydzień zwykły

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim wy sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą. Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Albo jak możesz mówić swemu bratu: »Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka«, gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata”. Mt 7, 1–5

Szukanie dziury w całym

Są osoby, którym zawsze się coś nie podoba: jak nie za ciepło, to za zimno; jak nie za długo, to za krótko; jak nie za tłoczno, to za pusto. Z ich ust można usłyszeć dość często: Gdyby nie moja żona… Gdyby nie ten młody chłopak, który był za to odpowiedzialny… Gdyby nie mój szef… Gdyby… Patrząc na takiego malkontenta, chciałoby się zapytać, czego chce od życia i o co mu tak naprawdę chodzi.

Jezus znał serca uczniów. Wiedział, że są skłonni do szukania słabości u innych. Nie przemilczał tego, ale bardzo stanowczo zareagował: Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Albo jak możesz mówić swemu bratu: „Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka”, gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata.

Słuchając tego napomnienia, widzę, że dotyczy ono również mnie. Łatwo jest dostrzegać słabości innych i wyolbrzymiać je. Widzi się je jakby przez szkło powiększające. Swoje natomiast słabości i wady chowa pod dywan…

Panie Jezu, od Ciebie pochodzi wszelkie dobro. Dziękuję za dzisiejsze upomnienie. Przepraszam za wygłaszanie złych opinii o innych. Przepraszam za wszelkie marudzenie, narzekanie i niezadowolenie. Przepraszam za obwinianie innych. Przepraszam za szukanie przysłowiowej dziury w całym. Proszę Cię, Panie, daj mi nowe serce i oczy, abym widział jak Ty!

ks. Eugeniusz Ploch