Wtorek VII tydzień Wielkanocy

Ewangelia

J 17, 1-11

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, rzekł:

«Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.

Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania. A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie wpierw, zanim świat powstał.

Objawiłem imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoimi byli i Ty Mi ich dałeś, a oni zachowali słowo Twoje. Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. Słowa bowiem, które Mi powierzyłeś, im przekazałem, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, oraz uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś.

Ja za nimi proszę, nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoimi. Wszystko bowiem moje jest Twoje, a Twoje jest moje, i w nich zostałem otoczony chwałą. Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie, a Ja idę do Ciebie».

I. O czym mówi Bóg?

Początek siedemnastego rozdziału Ewangelii św. Jana to tzw. modlitwa arcykapłańska Jezusa. Syn Boży jawi się jako Boży orant łączący sprawy Boże ze sprawami ludzkimi. Podobny jest do Mojżesza, który wzywał do kierowania ku Bogu modlitwy z oczami wzniesionymi do góry. Jezus przypomina słowa z psalmu 123: „Do Ciebie wznoszę me oczy, który mieszkasz w niebie”. W dzisiejszym fragmencie Jezus uwielbia swego Ojca i prosi, by Ojciec był uwielbiony w ostatnich chwilach życia swego Syna.

II. Co Bóg mówi do mnie?

Jezus jest przykładem modlitwy, czyli osobistej, intymnej rozmowy ze swoim Ojcem. Prostota i piękno modlitwy mówi o Jego wnętrzu. Zastanowię się nad moją rozmową z Bogiem. Jak bym ja scharakteryzował? Co moje słowa modlitwy mówią o mnie?

„Ja Ciebie otoczyłem chwałą przez to, że wypełniłem dzieło, które mi dałeś”. Jezus uwielbia swego Ojca w swym posłuszeństwie i wykonaniu zadania, jakie otrzymał od Niego. Jezus nie chce chwały dla siebie. Wszystko, co czynił było skierowane na Ojca, by ludzie poznali i pokochali Ojca. Posłuszeństwo jest najgłębszym wyrazem miłości. Gdy  spełniam to, o co prosi mnie Bóg, wówczas okazuję Mu największą miłość. Poproszę na modlitwie, by moja wiara i zaufanie Bogu wyrażało się w słuchaniu i wypełnianiu Jego słów.

Jezus dziękuje Ojcu za to, że mógł mówić o Nim i że powierzył największe tajemnice ich życia uczniom. „Słowa, które Mi powierzyłeś, im przekazałem. A oni zachowali Twoje słowo”. Czy zdaje sobie sprawę, jak wielkie prawdy Jezus mówił o sobie, o Ojcu i ich boskim życiu?

„Ja za nimi proszę”. Jezus prosi Ojca za każdym z nas. Pragnie tylko jednego: zbawienia każdego człowieka, to znaczy, by żyli we wspólnocie z Bogiem w wieczności. Tą prośbą skierowaną ku Bogu Jezus jeszcze raz potwierdza prawdę, jak bardzo jestem ważne w Jego oczach, jak bardzo mu zależy, by moje życie tutaj na ziemi było sensowne.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

Jezus modli się za swoich najbliższych, czyli apostołów, ja pomodlę się za swoją rodzinę, „aby stanowili jedno”.

Piotr Koźlak CSsR