O Głoszeniu Słowa Bożego

W dziełach św. Alfonsa poświęconych przepowiadaniu trudno dopatrywać się teologii Vaticanum II. Zachwycają jednak one po dziś dzień ponadczasowymi wartościami, takimi jak bezkompromisowa wierność słowu Bożemu, Tradycji Kościoła czy powołaniu do pełnienia zaszczytnej posługi głosiciela słowa Bożego. Przede wszystkim walczy on o zachowanie zagrożonej przez oświeceniowe idee godności ambony. Przepowiadanie traktuje jak naśladowanie Chrystusa, wręcz utożsamianie się z Nim w Wypełnianiu posłannictwa do głoszenia słowa Bożego. „Proszę was – to jego słowa – byście zechcieli zrozumieć, że głoszę wam kazanie nie ja, lecz Jezus Chrystus”.

Św. Alfons Maria de Liguori (1696-1 787), będąc uznanym adwokatem, po przegranym procesie sądowym wstąpił do seminarium iw 1726 roku przyjął święcenia kapłańskie. W Neapolu pracował wśród ludzi ubogich i prostych, do których inni kapłani nie docierali. Takich ludzi spotkał również w wioskach koło Neapolu. Z myślą o nich założył Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela (redemptoryści), któremu powierzył misję głoszenia Ewangelii najbardziej opuszczonym. W 1762 roku został biskupem diecezji San t’Aga ta dei Goti. Papież Pius IX ogłosił go doktorem Kościoła, a Pius XII patronem spowiedników i moralistów.