Lectio Divina

Trzecia Niedziela zwykła rok B

Mk 1, 14-20

I. O czym mówi Bóg?
Jezus po czterdziestodniowym pobycie na pustyni, gdzie był poddany kuszeniu szatana, wraca umocniony duchowo do Galilei i rozpoczyna głoszenie Dobrej Nowiny wzywając do nawrócenia. Powołuje jednocześnie swoich pierwszych współpracowników, czyli apostołów, którzy z zaufaniem w Jego słowo porzucają dotychczasową pracę oraz najbliższych z rodziny i przyłączają się do Jezusa.

II. Co Bóg mówi do mnie?
„Czas się wypełnił”. Syn Boży, który stał się człowiekiem jest Tym, na którego czekali ludzie wszystkich pokoleń. Wraz z Jego narodzeniem nastąpiła penia czasu. Od momentu, gdy zaczął nauczać, każde Jego słowo, które pozostawił dla nas jest jedynym drogowskazem. Pomyślę, co dla mnie znaczy, że „czas się wypełnił”? Czy zdaje sobie sprawę, że nie mogę czekać na żadne inne słowa, jak tylko te, które pozostawił Jezus?
Jedynym moim zadaniem jest wezwaniem Jezusa: „Wierzcie w Ewangelię”. Nie muszę czekać i szukać niczego innego, jak tylko skupić się na słowa Ewangelii. Zastanowię się, na czym będzie polegało moje nawrócenie?
Przypatrzę się postaciom czterech pierwszych apostołów. Bracia Piotr i Andrzej oraz Jan i Jakub. Żyją w normalnych rodzinach. Są rybakami, czyli wykonują codziennie normalną, ciężką pracę ze swoimi najbliższymi. Jednak, gdy słyszą wezwanie Jezusa nie wahają się, by Mu do końca uwierzyć. Zapytam się, czy wierzę w słowa Jezusa? Czy to, co czytam w Ewangelii wzbudza we mnie wiarę i zaufanie do Jezusa?
„Oni zostawiwszy w łodzi swego ojca Zebedeusza, poszli za Nim”. Synowie mają odwagę pozostawić ojca, by stać się apostołami Jezusa. Kochają swego ojca, ale są jednak gotowi zostawić najbliższych, by być z Jezusem.

III. Do czego Bóg mnie wzywa?
Odnowie w sobie radykalizm pójścia za Jezusem i bycia Jego uczniem.

Piiotr Koźlak CSsR

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *