Wtorek III tydzień Wielkiego Postu

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu». (Mt 18, 21-35)

I. O czym mówi Bóg?

Temat przebaczenia jest mocno obecny w Biblii i był zawsze żywo dyskutowany w Kościele. Niesłusznie zarzuca się, że Stary Testament ukazuje tylko surowość Boga, a przecież znajdujemy tam wiele miejsc ukazujących miłosierne serce Boga. Jezus w wielu miejscach nawiązuje do tajemnicy miłosierdzia Ojca i Jego przebaczenia.  Dodaje jeszcze nowy element dla tych, którzy chcą nazywać się Jego uczniami: przebaczenie, jakie człowiek okazuje swemu bliźniemu jest koniecznym warunkiem otrzymania przebaczenia od Boga.

II. Co Bóg mówi do mnie?

„Ile razy mam przebaczyć?” – Pytanie Piotra do Jezusa jest pytaniem, jakie stawiał sobie chyba każdy człowiek, zwłaszcza w sytuacji, gdy został po raz kolejny skrzywdzony. Choć jest gotowy przebaczać zawsze, ponieważ pyta się, „czy aż siedem razy”, to Jezus rozszerza jeszcze bardziej granice przebaczenia praktycznie w nieskończoność. To nowe wyzwanie, które określa powołanie każdego wierzącego. Pomyślę o przebaczeniu w moim życiu, czy jest dla mnie dużym problemem?

Tę nowość Ewangelii Jezus objaśnia przypowieścią o sługach dłużnikach i panu, który przebacza, zapominając o ich długach. Gdy popadam w grzech zawsze mogą się nawrócić, i prosić Boga o przebaczenie. „Panie, miej cierpliwość nade mną”. I Bóg ma dla mnie wiele wyrozumiałości, ma cierpliwość wobec moich grzechów i wad, z którymi się zmagam czasami wiele lat. Zastanowię się, w jaki sposób ta przypowieść odnosi się do mnie? Co mnie szczególnie uderza w postawie pana wobec sług?

Pan Bóg zawsze jest gotowy darować mi dług moich grzechów. Czy ja jestem równie pozytywnie usposobiony do przebaczenia wobec tych, którzy zawinili przeciw mnie? „On jednak … wtrącił go do więzienia”. Przypatrzę się zachowaniu sługi, któremu pan darował dług, a on nie chciał darować temu, który był mu winien o wiele miej niż on swemu panu.

„Czyż i ty nie powinieneś ulitować się nad współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą”. Pan czyni słuszny zarzut nielitościwemu słudze. Otrzymana wcześniej łaska nie zmieniła jego serca. Dlatego ściąga na siebie Boży gniew. Można marnować dary otrzymana od Boga, nie przekazując je dalej. Zapytam się, czy równie chętnie przebaczam innym, podobnie jak szczodrze mi daruje winy Pan Bóg?

III. Do czego Bóg mnie wzywa?

„Jedyną drogą do pokoju jest przebaczenia (Jan Paweł II). Pomyślę, komu powinienem przebaczyć?

Piotr Koźlak CSsR